Ptasi Paszport
Polski
Sikora uboga

Sikora uboga

Poecile palustris

Rozpoznaj gatunek sikora uboga po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo pospolity

Sikora uboga to mała sikora zamieszkująca rozległe obszary Eurazji; jej areał ma część zachodnią i wschodnią, rozdzielone prawdopodobnie w okresie zlodowaceń. Gatunek osiadły, związany z lasami liściastymi i mieszanymi oraz zaroślami, często w pobliżu terenów wilgotnych. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Czy wiesz, że?

  • Zimą potrafi łączyć się w pary osobników tej samej płci.
  • W chłodne noce potrafi nocować w kępach liści, dziuplach, a nawet w opuszczonych norach gryzoni.

Głos

Śpiew
Głos wabiący
Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Drobna, o proporcjonalnie dużej głowie; wierzch i skrzydła brązowoszare, spód beżowo-biały. Na głowie błyszcząca, czarnogranatowa czapeczka ograniczona do wierzchołka oraz mały, ostry czarny „śliniaczek”; policzki białawe, nieco przybrązowione. Brak jasnego paska na pokrywach skrzydłowych. Bardzo podobna do czarnogłówki, lecz ta ma matową czapeczkę sięgającą dalej i większy, rozmyty śliniak; głos sikory ubogiej to zwykle monotonne, piszczące frazy, pomocne w rozpoznaniu.

Rodzina

Paridae

Wielkość

Malutki (mysikrólik)

Kolory

szary, czarny, biały, brązowy

O siedlisku

Zasiedla widne zarośla, lasy liściaste i mieszane ze starodrzewem (zwłaszcza dębowym i brzozowym), skraje lasów sąsiadujące z łąkami i starymi parkami oraz tereny podmokłe; najchętniej przebywa w podszycie. Jest mniej synantropijna niż inne sikory, rzadziej pojawia się w głębi miast i rzadko korzysta z karmników, częściej przy skrajach lasów.

Pożywienie

Zjada głównie owady i inne drobne bezkręgowce; pisklęta karmione są owadami.

Zachowanie

Ruchliwa i zwykle mało płochliwa, mniej towarzyska niż inne sikory; bywa, że na krótko dołącza do mieszanych stad. Jest gatunkiem osiadłym i słabo lata; zimą może tworzyć jednopłciowe pary. Noce spędza w kryjówkach, takich jak dziuple czy kępy liści, czasem w norach gryzoni. Często się odzywa, jej śpiew to krótkie, monotonne, wysoko brzmiące frazy.

Źródła

Zdjęcie: Stephan Sprinz, CC BY 4.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Sumpfmeise im NSG Hirschacker und Dossenwald 2.jpg

Nagranie: Pálos Lőrinc, XC639965, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/639965

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC954051, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/954051

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC730597, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/730597

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Sikora_uboga

Zobacz też