Gęś mała

Gęś mała

Anser erythropus

Rozpoznaj gatunek gęś mała po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Gęś mała to niewielka, wędrowna gęś zamieszkująca północną Eurazję, gniazdująca przede wszystkim w tundrze i lasotundrze. Zimuje szeroko, od południowo‑wschodniej Europy po wschodnią Azję. Rozpoznawalna jest po białej plamie na czole sięgającej za oko i ciemnych pręgach na spodzie ciała. Gatunek uznawany jest za narażony na wyginięcie.

Czy wiesz, że?

  • Podczas lądowania potrafi stromo pikować i wyhamowuje tuż nad wodą lub ziemią.
  • To jedna z najmniejszych gęsi występujących w Europie.

O gatunku

Rozpoznawanie

Mniejsza i bardziej krępa od gęsi białoczelnej, z bardziej zaokrągloną głową. Ma dużą białą plamę na czole sięgającą poza oko, biały pierścień wokół oka, szerszy „paznokieć” na dziobie oraz pomarańczowe do cielistoróżowych nogi i dziób; podogonie i ogon są białe, a na brzuchu widoczne są ciemne pręgi u ptaków dorosłych. W spoczynku lotki wyraźnie wystają poza ogon. Ptaki młode nie mają białej plamy na głowie ani ciemnych pasów na spodzie ciała.

Rodzina

Anatidae

Wielkość

Bardzo duży (łabędź)

Kolory

brązowy, szary, biały

O siedlisku

Lęgnie się w tundrze i lasotundrze, zwłaszcza w pobliżu rzek i jezior, bywa też na wyżej położonych terenach skalistych. Zimą korzysta głównie z otwartych pól, łąk i nizin nadmorskich.

Pożywienie

Roślinożerna; latem zjada zielone części roślin, a poza sezonem chętnie nasiona i trawy, często żerując na łąkach i polach uprawnych.

Zachowanie

Wędrowna; tworzy stada i nierzadko miesza się z innymi gatunkami gęsi. Na lęgowiskach łączy się w pary i utrzymuje silne więzi rodzinne; głos ostry, gwiżdżący.

Źródła

Zobacz też