Gęś krótkodzioba

Gęś krótkodzioba

Anser brachyrhynchus

Rozpoznaj gatunek gęś krótkodzioba po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Gęś krótkodzioba to wędrowna gęś północnego Atlantyku, gniazdująca na tundrze Grenlandii, Islandii i Svalbardu, a zimą przebywająca na wybrzeżach i polach w zachodniej i północno-zachodniej Europie. Przypomina gęś zbożową, ale ma krótszy, ciemny dziób z różową plamą oraz różowe nogi, a grzbiet i pokrywy skrzydłowe są szarawe z poprzecznymi prążkami. Gatunek ten nie jest obecnie zagrożony wyginięciem.

Czy wiesz, że?

  • Jest gatunkiem monotypowym, bez wyróżnianych podgatunków.
  • Bywała uznawana za podgatunek gęsi zbożowej, z którą jest blisko spokrewniona.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Średniej wielkości, brązowawa gęś z szarawym, poprzecznie prążkowanym grzbietem i pokrywami skrzydłowymi; nogi wyraźnie różowe. Dziób krótki, ciemny z różową (czasem pomarańczową) plamą; szyja krótsza i grubsza niż u gęsi zbożowej. Od gęsi zbożowej odróżnia się różowymi nogami oraz krótszym, ciemnym dziobem, a także bardziej prążkowanym grzbietem; głos wyższy i bardziej piskliwy.

Rodzina

Anatidae

Wielkość

Bardzo duży (łabędź)

Kolory

brązowy, szary, biały

O siedlisku

Latem tundra arktyczna; w sezonie bezlęgowym estuaria rzek, nadmorskie wybrzeża oraz łąki i pola uprawne.

Pożywienie

Głównie rośliny lądowe (trawy, zioła), rzadziej rośliny wodne; zimą chętnie żeruje na polach uprawnych.

Zachowanie

Wędrowna, tworzy stada często wraz z innymi gęsiami; gniazduje na ziemi w zagłębieniach wyściełanych roślinami. Samica wysiaduje, pisklęta są zagniazdownikami; poza lęgami żeruje przez zgryzanie i skubanie roślin oraz odpoczywa na wodach przybrzeżnych.

Źródła

Zobacz też