
Gęś krótkodzioba
Anser brachyrhynchus
Rozpoznaj gatunek gęś krótkodzioba po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.
Gęś krótkodzioba to wędrowna gęś północnego Atlantyku, gniazdująca na tundrze Grenlandii, Islandii i Svalbardu, a zimą przebywająca na wybrzeżach i polach w zachodniej i północno-zachodniej Europie. Przypomina gęś zbożową, ale ma krótszy, ciemny dziób z różową plamą oraz różowe nogi, a grzbiet i pokrywy skrzydłowe są szarawe z poprzecznymi prążkami. Gatunek ten nie jest obecnie zagrożony wyginięciem.
Czy wiesz, że?
- Jest gatunkiem monotypowym, bez wyróżnianych podgatunków.
- Bywała uznawana za podgatunek gęsi zbożowej, z którą jest blisko spokrewniona.
Głos
O gatunku
Rozpoznawanie
Średniej wielkości, brązowawa gęś z szarawym, poprzecznie prążkowanym grzbietem i pokrywami skrzydłowymi; nogi wyraźnie różowe. Dziób krótki, ciemny z różową (czasem pomarańczową) plamą; szyja krótsza i grubsza niż u gęsi zbożowej. Od gęsi zbożowej odróżnia się różowymi nogami oraz krótszym, ciemnym dziobem, a także bardziej prążkowanym grzbietem; głos wyższy i bardziej piskliwy.
Rodzina
Anatidae
Wielkość
Bardzo duży (łabędź)
Kolory
brązowy, szary, biały
O siedlisku
Latem tundra arktyczna; w sezonie bezlęgowym estuaria rzek, nadmorskie wybrzeża oraz łąki i pola uprawne.
Pożywienie
Głównie rośliny lądowe (trawy, zioła), rzadziej rośliny wodne; zimą chętnie żeruje na polach uprawnych.
Zachowanie
Wędrowna, tworzy stada często wraz z innymi gęsiami; gniazduje na ziemi w zagłębieniach wyściełanych roślinami. Samica wysiaduje, pisklęta są zagniazdownikami; poza lęgami żeruje przez zgryzanie i skubanie roślin oraz odpoczywa na wodach przybrzeżnych.
Źródła
Zdjęcie: MPF, CC BY-SA 4.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:2019-03-25 Anser brachyrhynchus, Killingworth Lake, Northumberland 1.jpg
Nagranie: Vulcano, CC BY-SA 3.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Oca_de_bec_curt.ogg
Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%99%C5%9B_kr%C3%B3tkodzioba
