Ptasi Paszport
Polski
Raniuszek

Raniuszek

Aegithalos caudatus

Rozpoznaj gatunek raniuszek po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo pospolity

Raniuszek to drobny, puszysty ptak z wyjątkowo długim, schodkowatym ogonem, zamieszkujący większość Europy oraz znaczną część Azji aż po Japonię i Kamczatkę; sporadycznie zalatuje do północnej Afryki. W zachowaniu przypomina sikory, ale wyróżnia się kulistą sylwetką i bardzo długim ogonem. W obrębie gatunku istnieje wiele podgatunków różniących się m.in. ubarwieniem głowy. Gatunek uznawany jest za niezagrożony; większość populacji jest osiadła, choć część podejmuje migracje i zimowe wędrówki koczownicze.

Czy wiesz, że?

  • Raniuszki stosują kooperację lęgową: poza parą rodzicielską pisklęta karmią też pomocnicy, zwykle krewni.
  • Potrafią zwisać z gałęzi na jednej nodze i rozdrabniać zbyt dużą zdobycz dziobem.

Głos

Głos wabiący

O gatunku

Rozpoznawanie

Bardzo mały ptak o kulistym tułowiu, miniaturowej głowie i niezwykle długim, czarno-białym ogonie ze skrajnymi białymi sterówkami. Wierzch ciemny z wąskimi białymi obrzeżeniami lotek, boki z winno-brązowym odcieniem, kuper i barki bladoczerwone, spód biały z różowawym nalotem; oko ma czerwonawą obwódkę, dziób jest krótki i czarny. Głowa bywa czysto biała lub z szeroką czarną brewką łączącą się na karku (różnice podgatunkowe). W terenie łatwo odróżnić go od sikor po wyjątkowo długim ogonie i drobnej, „puszystej” sylwetce; młode mają krótszy ogon i ciemniejsze odcienie.

Rodzina

Aegithalidae

Wielkość

Malutki (mysikrólik)

Kolory

biały, czarny, brązowy, szary

O siedlisku

Zasiedla lasy liściaste i mieszane, bory, młodniki i skraje lasów, preferując bujne, gęste zarośla. Chętnie wybiera brzozy, lokując gniazda u nasady rozwidleń gałęzi w kształcie litery „V”. Zimą bywa także w zadrzewieniach w pobliżu siedzib ludzkich.

Pożywienie

Przez większość roku owadożerny; szczególnie chętnie zjada jaja i larwy motyli, a okazjonalnie nasiona jesienią i zimą. Żeruje głównie w koronach drzew i w niższej warstwie roślinności, rzadko na ziemi; czasem chwyta owady w locie.

Zachowanie

Najczęściej tworzy rodzinne stada, które zimą łączą się w większe, często mieszane z sikorami, pełzaczami i mysikrólikami. Zwinny, ruchliwy i dość skryty w sezonie lęgowym; większość populacji jest osiadła, lecz zimą koczuje w poszukiwaniu pokarmu. W systemie lęgowym typowa jest pomoc krewnych przy karmieniu młodych.

Źródła

Zdjęcie: nathanmes, CC BY 4.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Aegithalos caudatus aremoricus, La Guérinière, France 1.jpg

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC707392, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/707392

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Raniuszek_(zwyczajny)

Zobacz też