Ptasi Paszport
Polski
Modraszka

Modraszka

Cyanistes caeruleus

Rozpoznaj gatunek modraszka po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo pospolity

Modraszka to niewielka sikora o wyrazistym, niebiesko‑żółtym ubarwieniu, łatwa do rozpoznania dzięki białej twarzy i niebieskiej „czapeczce”. Zasiedla większość Europy (z wyłączeniem dalekiej północy) oraz część zachodniej Azji, świetnie przystosowując się do lasów i terenów zurbanizowanych. Gniazduje w dziuplach i chętnie przyjmuje budki lęgowe, a dorosłe karmią pisklęta głównie gąsienicami. Gatunek pospolity i dobrze radzący sobie w sąsiedztwie człowieka.

Czy wiesz, że?

  • Modraszki widzą nadfiolet, dlatego samce i samice wyglądają dla siebie inaczej niż dla ludzkiego oka.
  • Zimą często nocują w budkach lęgowych, korzystając z nich jak z bezpiecznych schronień.

Głos

Śpiew
Głos wabiący
Głos alarmowy

O gatunku

Rozpoznawanie

Mniejsza od wróbla; żółty spód ciała (z niewielką ciemną plamką na piersi), oliwkowozielony grzbiet i biała twarz z niebieską czapeczką, ciemnym paskiem ocznym oraz niebieskawym „kołnierzem”. Skrzydła i ogon niebieskawe; młode są bledsze, z żółtawymi policzkami. W locie widoczny ciemniejszy spód skrzydeł; głos to wysokie, dzwoniące gwizdy. Od bogatki odróżnia ją mniejszy rozmiar, brak szerokiego czarnego „krawata” na brzuchu i niebieska (nie czarna) czapeczka; od sikory lazurowej – żółty spód i zielonkawy grzbiet (lazurowa jest biało‑niebieska).

Rodzina

Paridae

Wielkość

Malutki (mysikrólik)

Kolory

żółty, niebieski, biały, zielony, czarny

O siedlisku

Zamieszkuje różnorodne lasy liściaste, mieszane i iglaste, a także parki, ogrody i sady. Występuje szeroko w Europie poza jej najdalej na północ wysuniętymi rejonami oraz w części zachodniej Azji; korzysta z obszarów zadrzewionych oferujących dziuple lub budki lęgowe.

Pożywienie

Latem poluje głównie na owady, gąsienice, pająki i inne drobne bezkręgowce; jesienią i zimą zjada też nasiona i owoce. Chętnie odwiedza karmniki, preferując nasiona słonecznika, orzeszki ziemne i słoninę, choć przy karmniku często ustępuje większej bogatce.

Zachowanie

Bardzo ruchliwa i zwinna, żeruje akrobatycznie na cienkich gałązkach, często głową w dół. Po okresie lęgowym tworzy mieszane stada z innymi sikorami, wspólnie żerując i ostrzegając się przed drapieżnikami. Gniazduje w naturalnych dziuplach, w dziuplach po dzięciołach i w budkach; pisklęta karmione są głównie gąsienicami. W zależności od regionu bywa osiadła, koczująca lub częściowo wędrowna.

Źródła

Zdjęcie: Sławek Staszczuk, CC BY-SA 3.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Parus caeruleus1.jpg

Nagranie: Marie-Lan Taÿ Pamart, XC510545, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/510545

Nagranie: Camille Vacher, XC696761, CC BY 4.0 https://xeno-canto.org/696761

Nagranie: Benoît Van Hecke, XC538743, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/538743

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Modraszka_(zwyczajna)

Zobacz też