Mewa żółtonoga

Mewa żółtonoga

Larus fuscus

Rozpoznaj gatunek mewa żółtonoga po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo rzadki

Mewa żółtonoga (Larus fuscus) to duża, przeważnie wędrowna mewa gniazdująca w Eurazji, zimująca także w Afryce i Ameryce Północnej. Rozpoznawalna jest po żółtych nogach i dziobie z czerwoną plamą oraz ciemnym grzbiecie i skrzydłach, przy czym odcień wierzchu różni się między podgatunkami. Gatunek uznawany jest globalnie za najmniejszej troski, a trend liczebności określany bywa jako wzrostowy.

Czy wiesz, że?

  • Dawniej bywała łączona w jeden gatunek z mewą srebrzystą, a jej systematyka wciąż uchodzi za nie w pełni wyjaśnioną.
  • Pełną, dorosłą szatę uzyskuje dopiero po kilku latach, stopniowo jaśniejąc z każdym pierzeniem.

Głos

Śpiew
Głos w locie
Głos alarmowy

O gatunku

Rozpoznawanie

Dorosła w szacie godowej: białe ciało, ciemny (od szarego po bardzo ciemny) grzbiet i skrzydła z białymi plamami na końcach, żółte nogi i żółty dziób z czerwoną plamą; w spoczynku głowa z ciemnym kreskowaniem. Mniejsza i smuklejsza od mewy siodłatej, o węższych, bardziej spiczastych skrzydłach wystających za ogon. Od mewy srebrzystej odróżnia ją ciemniejszy grzbiet i żółte nogi (u srebrzystej zwykle różowe) oraz smuklejsza sylwetka; młodociane są brunatno-białe z ciemnym dziobem i stopniowo jaśnieją wraz z wiekiem.

Rodzina

Laridae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

biały, czarny, szary, żółty

O siedlisku

Lęgi na brzegach mórz, wielkich jezior i w deltach. Poza lęgami przebywa głównie na morzu, a także w lagunach, ujściach rzek, portach oraz przy dużych jeziorach i rzekach; podczas przelotów spotykana również w głębi lądu.

Pożywienie

Wszystkożerna; zjada głównie drobne kręgowce wodne i lądowe oraz ich resztki, wyjada jaja i pisklęta innych ptaków, a także potrafi chwytać małe ssaki.

Zachowanie

Przeważnie wędrowna; gniazduje w koloniach, w tym mieszanych z mewą srebrzystą. Gniazdo buduje na ziemi, klifach lub budynkach; oboje rodzice wysiadują. Żeruje oportunistycznie nad wodami i wybrzeżami oraz przy dużych rzekach i jeziorach. Głos to m.in. miauczące "kyau" i głębokie "ga ga ga".

Źródła

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC776691, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/776691

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC707079, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/707079

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC776692, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/776692

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Mewa_%C5%BC%C3%B3%C5%82tonoga

Zobacz też