
Mewa siwa
Larus canus
Rozpoznaj gatunek mewa siwa po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.
Mewa siwa (Larus canus) to średniej wielkości mewa zamieszkująca głównie północną część Eurazji, w dużej mierze wędrowna. Dorosłe mają białe ciało i bladopopielaty grzbiet, czarne końcówki skrzydeł z białymi plamami oraz żółtozielone nogi i żółty dziób. Gatunek zasiedla wybrzeża morskie i śródlądowe wody, a zimą przemieszcza się ku łagodniejszym regionom i często korzysta z siedlisk przekształconych przez człowieka.
Czy wiesz, że?
- Północnoamerykańska mewa alaskańska była dawniej uznawana za jej podgatunek, a mewa kamczacka bywa traktowana jako odrębny gatunek.
- Podczas toków ptaki inscenizują budowę gniazda, przerzucając źdźbła traw i kamyki oraz wygniatając dołek piersią.
Głos
O gatunku
Rozpoznawanie
Smukła, średniej wielkości mewa: mniejsza od mewy srebrzystej, większa od śmieszki. Dorosłe mają okrągłą głowę, stosunkowo krótki, żółty dziób, żółtozielone nogi i bladopopielaty grzbiet; końcówki skrzydeł są czarne z białymi „lusterkami”. W spoczynkowym upierzeniu głowa bywa delikatnie kreskowana. Młode są brązowo plamkowane z ciemnym dziobem i wąskim czarnym pasem na końcu ogona; u mewy siwej wierzch skrzydeł jest ciemniejszy niż u śmieszki, a sylwetka drobniejsza i delikatniej zbudowana niż u mewy srebrzystej.
Rodzina
Laridae
Wielkość
Duży (wrona)
Kolory
biały, szary, czarny, żółty
O siedlisku
Zasiedla brzegi mórz, duże rzeki i jeziora, piaszczyste plaże, wydmy, wyspy przybrzeżne, zbiorniki zaporowe oraz bagna i mokradła; pojawia się także w miastach. Preferuje otwarte, suche i dobrze widoczne miejsca, zwykle unika gęstej, wysokiej roślinności.
Pożywienie
Oportunistka żywieniowa: zjada rozmaite bezkręgowce (np. pierścienice), śnięte ryby, drobne płazy i gryzonie, a także jagody, nasiona i detrytus. Często żeruje na wybrzeżach, mulistych brzegach, polach, w portach i na wysypiskach, chętnie korzysta z odpadków. Potrafi podbierać pokarm innym ptakom, sięga po jaja i pisklęta mew i rybitw, łapie też owady w locie. Pokarm zdobywa, brodząc, chwytając z powierzchni, płytko nurkując lub patrolując teren w locie.
Zachowanie
Poza lęgami chętnie tworzy stada i nocuje nad wodą; zimą bywa koczownicza i przemieszcza się tam, gdzie łatwiej o pokarm. W okresie lęgowym może gniazdować samotnie lub w niewielkich koloniach, wykazuje wierność miejscu i partnerowi. Głosy to przenikliwe, wysokie okrzyki przypominające inne mewy. Jest elastyczna w doborze strategii żerowania, w tym kleptopasożytnictwa.
Źródła
Zdjęcie: Andreas Trepte, CC BY-SA 2.5 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Larus canus Common Gull in Norway.jpg
Nagranie: Jochem verweij, XC898207, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/898207
Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Mewa_siwa
