Kamusznik

Kamusznik

Arenaria interpres

Rozpoznaj gatunek kamusznik po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Kamusznik to średniej wielkości siewkowiec z rodziny bekasowatych, słynący z nietypowej techniki żerowania – odwracania kamieni. Gniazduje w strefach arktycznych i subarktycznych półkuli północnej, a zimę spędza głównie na morskich wybrzeżach wielu kontynentów. W locie wyróżnia się wyraźnym białym kuperkiem z czarną „podkową” oraz białymi pasami na skrzydłach. Gatunek uznawany jest za bliski zagrożenia wyginięciem.

Czy wiesz, że?

  • Nazwa „kamusznik” pochodzi od zwyczaju odwracania kamieni – potrafi przewrócić nawet większe od siebie.
  • Wzór bieli i czerni na kuprze i ogonie tworzy w locie charakterystyczną „podkowę”, widoczną z daleka.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Niewielki, krępy siewkowiec z krótkim, mocnym, lekko zadartym klinowatym dziobem i jaskrawo pomarańczowymi nogami. W szacie godowej ma kontrastowy czarno-biały wzór głowy oraz rdzawobrązowy, łuskowany wierzch; w szacie spoczynkowej jest bardziej brązowy z szeroką, ciemną obrożą na piersi. W locie widoczne są białe pasy na skrzydłach, biały kuper z czarną „podkową” i biały ogon z dwoma czarnymi pasami. Łatwo odróżnić go od biegusów i sieweczek dzięki pomarańczowym nogom, klinowatemu dziobowi i nawykowi przewracania kamieni.

Rodzina

Scolopacidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

pomarańczowy, czarny, biały, brązowy

O siedlisku

Kamieniste i piaszczyste wybrzeża morskie, skaliste wysepki i wydmy; na lęgowiskach także kamienista tundra oraz skraje lasów iglastych. W przelotach może pojawiać się nad śródlądowymi płyciznami i brzegami jezior.

Pożywienie

Głównie bezkręgowce: skorupiaki, mięczaki, wieloszczety i owady; ponadto nasiona, resztki organiczne i okazjonalnie padlina.

Zachowanie

Aktywnie przeszukuje linię brzegową, podważając i przewracając kamienie, muszle i kępy glonów; często żeruje w małych grupach, bywa w towarzystwie innych siewkowców. Głosy ostre, piszcząco-gwiżdżące; na lęgowiskach gatunek monogamiczny i przywiązany do stałych rewirów.

Źródła

Zobacz też