Dzięcioł duży

Dzięcioł duży

Dendrocopos major

Rozpoznaj gatunek dzięcioł duży po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo pospolity

Dzięcioł duży to średniej wielkości dzięcioł o kontrastowym czarno-białym upierzeniu i jaskrawoczerwonym podogoniu. Zamieszkuje rozległe obszary Eurazji i północnej Afryki, zasiedlając zarówno naturalne lasy, jak i parki czy ogrody. Zasadniczo osiadły, w latach słabego urodzaju nasion potrafi przemieszczać się na większe odległości. Gatunek pospolity i uznawany za niezagrożony.

Czy wiesz, że?

  • Bębni nie tylko w pnie – potrafi wykorzystywać metalowe powierzchnie jako pudła rezonansowe, by jego werbel niósł się dalej.
  • Zakłada kuźnie, w których klinuje szyszki i rozłupuje je dziobem, wydobywając nasiona.

Głos

Głos wabiący
Głos w locie
Głos alarmowy
Bębnienie

O gatunku

Rozpoznawanie

Czarny wierzch z wyraźnymi białymi plamami na barkach i białymi pasami na skrzydłach, białawy spód i jaskrawoczerwone podogonie; na twarzy czarny „wąs” łączący się z czarną obręczą szyi. Samiec ma małą czerwoną plamę na potylicy (samica jej nie ma), u młodych widoczna jest czerwona czapeczka. Od dzięcioła średniego odróżnia go brak czerwonej czapki u dorosłych i obecność czarnego wąsa; od trójpalczastego – czerwone podogonie i brak żółtej czapki; od białogrzbietego – brak rozległej białej płachty na grzbiecie; od dzięciołka – zdecydowanie większy rozmiar.

Rodzina

Picidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

czarny, biały, czerwony

O siedlisku

Zasiedla różnorodne zadrzewienia: lasy liściaste, iglaste i mieszane, a także aleje, zadrzewienia śródpolne, ogrody i parki – nawet w centrach miast; ma niewielkie wymagania siedliskowe.

Pożywienie

Latem zjada głównie owady i ich larwy wydobywane spod kory, w tym mrówki i chrząszcze, a także chętnie mszyce. Jesienią i zimą sięga po nasiona drzew iglastych oraz owoce, odwiedza karmniki ze słoniną; sporadycznie pije sok drzew, może zjadać jaja i pisklęta innych ptaków lub padlinę.

Zachowanie

Wspina się po pniach, opukując i dłutując drewno; długim, lepkim językiem sięga po ukryty pokarm. Terytorialność ogłasza głośnym bębnieniem wykonywanym przez obie płcie, a jego lot jest falisty. Wykłuwa dziuple w żywych drzewach o osłabionym drewnie i zimą bywa w mieszanych stadach z drobnymi wróblakami; w latach niedoboru nasion może irruptować.

Źródła

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC707123, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/707123

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC707121, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/707121

Nagranie: wilmet sebastien, XC961741, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/961741

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC918609, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/918609

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzi%C4%99cio%C5%82_du%C5%BCy

Zobacz też