Ptasi Paszport
Polski
Dzięcioł białogrzbiety

Dzięcioł białogrzbiety

Dendrocopos leucotos

Rozpoznaj gatunek dzięcioł białogrzbiety po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Dzięcioł białogrzbiety to średniej wielkości, osiadły dzięcioł zamieszkujący pas lasów liściastych Eurazji od zachodniej części kontynentu po wybrzeża Pacyfiku. Preferuje stare, wilgotne lasy z obfitością martwych drzew, w których wykuwa dziuple i wyszukuje pokarm. Rozpoznawalny jest po jasnym, podłużnie kreskowanym spodzie, białym kuprze oraz wyraźnym dymorfizmie czapeczki u obu płci. Globalnie uznawany za gatunek najmniejszej troski, choć silnie zależy od zachowania naturalnych, bogatych w martwe drewno drzewostanów.

Czy wiesz, że?

  • Samce zwykle żerują niżej i głębiej pod korą niż samice.
  • Jego długie, mocne bębnienie zaczyna się luźno i kończy przyspieszeniem, a zawołanie to niskie „bjuk”.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Białe czoło; samiec z czerwoną czapeczką, samica z czarną. U nasady dzioba widoczne białe pióra; grzbiet ciemny, kuper wyraźnie biały (u niektórych podgatunków prążkowany). Skrzydła silnie pręgowane z szeroką białą pręgą na pokrywach; spód biały z czarnymi podłużnymi kreskami, podogonie czerwone. Ogon czarny z drobnymi białymi kropkami na zewnętrznych sterówkach. W porównaniu z dzięciołem dużym ma więcej bieli na skrzydłach, dłuższe bębnienie i niższe, mniej ostre „bjuk”.

Rodzina

Picidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

czarny, biały, czerwony, brązowy

O siedlisku

Wilgotne lasy liściaste i mieszane, często w pobliżu rzek i jezior, bogate w martwe i zamierające drzewa (m.in. osiki, wierzby, olsze, brzozy). Wymaga drzew starych lub martwych dobrej jakości do żerowania i kucia dziupli.

Pożywienie

Głównie owady, zwłaszcza chrząszcze i ich larwy związane z martwym drewnem; wydłubuje je ze spróchniałych pni i kłód. Sporadycznie zjada też orzechy i jagody.

Zachowanie

Monogamiczny; poza lęgami prowadzi samotniczy tryb życia. Wykuwa dziuple w butwiejących drzewach liściastych, a opiekę nad lęgiem sprawują oboje rodzice. W locie uderza skrzydłami wolniej niż dzięcioł duży; bębnienie długie i charakterystyczne, a zimą samce i samice zwykle żerują osobno.

Źródła

Zdjęcie: Alastair Rae, CC BY-SA 3.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Dendrocopos leucotos 2.jpg

Nagranie: Nikita Panfilov, XC701457, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/701457

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzi%C4%99cio%C5%82_bia%C5%82ogrzbiety

Zobacz też