Sieweczka rzeczna

Sieweczka rzeczna

Thinornis dubius

Rozpoznaj gatunek sieweczka rzeczna po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Sieweczka rzeczna to mały ptak siewkowy związany z piaszczystymi i żwirowymi brzegami wód. Występuje szeroko od Europy i północnej Afryki przez Azję po wyspy zachodniego Pacyfiku; część populacji jest osiadła, a część migruje do cieplejszych rejonów. Rozpoznawalna dzięki jaskrawożółtej obwódce oka i kontrastowemu rysunkowi głowy z czarną „maską” i obrożą.

Czy wiesz, że?

  • Gdy drapieżnik zbliża się do piskląt, dorosły ptak często udaje złamane skrzydło, by odciągnąć intruza.
  • Podczas żerowania potrafi tupać w piasek tak długo, aż ukryta zdobycz wyjdzie spod kamieni.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Niewielka i smukła sieweczka. Ciemny dziób z żółtą plamką u nasady żuchwy, nogi żółtawe, oko z jaskrawożółtą obwódką. Na głowie biała plama czołowa obwiedziona czernią, nad nią wąski biały pasek; czarna maska i wąska czarna obroża na piersi z białym „kołnierzem”. W locie brak białych pasów na wierzchu skrzydeł – kluczowa różnica względem sieweczki obrożnej; jest też od niej mniejsza i delikatniejsza. Młode mają brąz zamiast czerni na głowie oraz niepełną, brązowawą obrożę.

Rodzina

Charadriidae

Wielkość

Mały (wróbel)

Kolory

brązowy, biały, czarny, żółty

O siedlisku

Otwarty, płaski brzeg wód: piaszczyste i żwirowe brzegi rzek, jezior i stawów, muliste odsłonięte dno oraz kamieniste wyspy; bywa też na morskich wybrzeżach. Chętnie zasiedla siedliska wtórne tworzone przez człowieka, jak żwirownie, piaskownie, wyrobiska, place budów, odstojniki i inne świeżo odsłonięte, mało porośnięte powierzchnie.

Pożywienie

Owady, pająki, skorupiaki, chrząszcze, larwy ochotek, drobne robaki i inne bezkręgowce zbierane z piasku i mułu; ofiary wypłaszane szybkim dreptaniem, tupaniem i chwilowym pogoniem.

Zachowanie

Żeruje metodą start–stop: szybko biegnie, nagle staje i znów rusza, jakby „ślizgała się” po brzegu. Odzywa się najczęściej gwiżdżącym „ti-ju”. Toki to zygzakowate loty z wolnymi uderzeniami skrzydeł i intensywne zaloty na ziemi; gniazduje w płytkim dołku na odkrytym podłożu, a oboje rodzice biorą udział w wysiadywaniu i opiece nad pisklętami. Przy zagrożeniu młodych dorosłe odciągają napastnika pozorując zranienie.

Źródła

Zobacz też