Rybitwa czubata

Rybitwa czubata

Thalasseus sandvicensis

Rozpoznaj gatunek rybitwa czubata po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo rzadki

Rybitwa czubata to średniej wielkości, wędrowna rybitwa z rodziny mewowatych, związana głównie z morskimi wybrzeżami. Gniazduje kolonijnie na piaszczystych i żwirowych łachach oraz wyspach, zimą przenosi się na cieplejsze wybrzeża. Wyróżnia się czarnym dziobem z żółtą końcówką i sterczącym czubkiem piór na potylicy. Globalnie nie jest uznawana za gatunek zagrożony, a część populacji z Ameryk bywa wydzielana w osobny gatunek w niektórych ujęciach taksonomicznych.

Czy wiesz, że?

  • Pisklęta tworzą tzw. żłobki, a rodzice potrafią odnaleźć własne młode głównie po głosie.
  • W kolonii często rozbrzmiewa charakterystyczne, skrzeczące „kirrik”, słyszane z daleka.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Średnia rybitwa o smukłych, długich skrzydłach i głęboko wciętym ogonie. Najważniejsze cechy: czarny dziób z wyraźnie żółtą końcówką, czarne nogi i czubek piór na potylicy; grzbiet jasnopopielaty, skrzydła z ciemniejszymi końcami, reszta ciała biała. Poza sezonem czoło bieleje, a wierzch głowy jest szarawy w cętki; młode mają łuskowany rysunek na grzbiecie i dziób całkowicie czarny. Łatwo odróżnić od innych rybitw dzięki kombinacji czarnego dzioba z żółtym końcem i czarnych nóg; jest też nieco większa i jaśniejsza niż rybitwa rzeczna, z wyraźniej ciemnymi zewnętrznymi lotkami.

Rodzina

Sternidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

biały, szary, czarny, żółty

O siedlisku

Nadmorskie wybrzeża i estuaria: piaszczyste, żwirowe lub kamieniste plaże, łachy i mierzeje, niskie wyspy oraz wydmy; chętnie korzysta też z falochronów i pirsów. Sporadycznie pojawia się nad śródlądowymi, słonawymi akwenami.

Pożywienie

Głównie małe ryby chwytane po krótkim pikowaniu w wodę; uzupełniająco wodne bezkręgowce i czasem owady na brzegu, wyjątkowo także jaja lub pisklęta innych ptaków.

Zachowanie

Wybitnie kolonijna i hałaśliwa; gniazduje na ziemi, oboje dorosłych wysiaduje i karmi młode. Poluje z lotu, pikując w taflę wody, a pisklęta po wykluciu gromadzą się w żłobki. Gatunek dalekodystansowo migrujący, często żeruje i odpoczywa w grupach.

Źródła

Zobacz też