Ptasi Paszport
Polski
Rybitwa białoczelna

Rybitwa białoczelna

Sternula albifrons

Rozpoznaj gatunek rybitwa białoczelna po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Rybitwa białoczelna to drobna rybitwa z rodziny mewowatych, szeroko rozpowszechniona od Europy i Azji po Afrykę, Australię i zachodnią Oceanię. Gniazduje na piaszczystych i żwirowych brzegach oraz wyspach rzecznych, preferując otwarte, ubogie w roślinność siedliska. Żeruje nad wodą, polując głównie na drobne ryby metodą krótkiego zawisu i szybkiego nurkowania. W szacie godowej wyróżnia się białym czołem, czarną „czapeczką” i żółtym dziobem z czarną końcówką.

Czy wiesz, że?

  • Podczas toków samiec często ofiarowuje samicy rybkę jako „zaręczynowy” prezent.
  • Preferuje pionierskie, świeżo odsłonięte łachy piasku i żwiru, przez co jest wrażliwa na przekształcenia brzegów i regulację rzek.

Głos

Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Drobna rybitwa o krępej sylwetce, długich wąskich skrzydłach i płytko wciętym ogonie. W szacie godowej białe klinowate czoło sięgające do oka kontrastuje z czarnym kantarkiem i czarną „czapeczką”; grzbiet popielaty, spód biały, nogi żółtopomarańczowe, dziób żółty z czarną końcówką. W szacie spoczynkowej wierzch głowy ciemnobrązowy z białymi plamkami i czarny dziób; młode mają ciemny rysunek na grzbiecie oraz przyciemnione krawędzie i końce skrzydeł. Od większych rybitw odróżnia ją bardzo mały rozmiar, krótke nogi i jasny, kontrastowy dziób w okresie lęgowym.

Rodzina

Sternidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

biały, szary, czarny, żółty, pomarańczowy

O siedlisku

Otwarte brzegi mórz i rzek, piaszczyste i żwirowe wyspy oraz aluwia, a także zalane wyrobiska i żwirownie. W okresach przelotów trzyma się głównie strefy przybrzeżnej; wybiera siedliska z bardzo skąpą roślinnością.

Pożywienie

Małe ryby oraz bezkręgowce wodne i lądowe, w tym skorupiaki, mięczaki i owady. Łowi z niskiego zawisu nad wodą, rzucając się na zdobycz, a owady chwyta także w locie lub zbiera z roślin.

Zachowanie

Lata szybko, z częstymi uderzeniami skrzydeł, chętnie zawisa i nurkuje na niewielką głębokość. Tworzy niewielkie kolonie lęgowe, pary są monogamiczne; na lęgach unika roślinności, siadając na odsłoniętym podłożu. Głos to przenikliwe, skrzypiące „kri-ik”, „kirri” lub krótkie „kitt”.

Źródła

Zdjęcie: PetroKaterynych, CC BY 4.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Крячок малий.jpg

Nagranie: Jochem verweij, XC902155, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/902155

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Rybitwa_bia%C5%82oczelna

Zobacz też