Mewa romańska

Mewa romańska

Larus michahellis

Rozpoznaj gatunek mewa romańska po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo rzadki

Mewa romańska to duża mewa z rodziny mewowatych, zasiedlająca wybrzeża oraz wody śródlądowe. Jej systematyka była wielokrotnie rewidowana; obecnie wyróżnia się dwa podgatunki i traktuje ją jako odrębny gatunek od mewy białogłowej i srebrzystej. Gniazduje głównie w zachodniej i południowej Europie, Maghrebie i w basenie Morza Śródziemnego, a także na wyspach północno‑wschodniego Atlantyku.

Czy wiesz, że?

  • Tworzy kolonie lęgowe liczące do 30 tysięcy ptaków.
  • Jeszcze niedawno niektóre populacje zaliczano do mewy białogłowej, a ta bywała łączona z mewą srebrzystą.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Dorodna mewa o białym spodzie, popielatym grzbiecie i pokrywach skrzydłowych; końcówki skrzydeł czarne z białymi plamami. Dziób żółty z jasnoczerwoną plamą na żuchwie, nogi żółte, tęczówka bladożółta; młode są brązowe. W terenie zwraca uwagę kombinacja żółtych nóg, jasnej tęczówki i czarnych końcówek skrzydeł z białymi „lusterkami”.

Rodzina

Laridae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

biały, szary, czarny, żółty, czerwony

O siedlisku

Różnorodne wybrzeża morskie oraz śródlądowe jeziora i brzegi rzek.

Pożywienie

Wszystkożerna: zjada ryby, owady, mięczaki, odpady, drobne zwierzęta lądowe oraz jaja i pisklęta innych ptaków.

Zachowanie

Towarzyska i kolonijna; gniazduje na ziemi blisko wody, w roślinności, na łachach piaszczystych lub klifach. W sezonie lęgowym oboje rodzice wysiadują jaja i opiekują się potomstwem; pisklęta osiągają zdolność lotu po około 40 dniach.

Źródła

Zobacz też