Ptasi Paszport
Polski
Kania ruda

Kania ruda

Milvus milvus

Rozpoznaj gatunek kania ruda po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Kania ruda to duży ptak drapieżny o smukłej sylwetce, rdzawym upierzeniu i bardzo głęboko wciętym, rufowym ogonie. Występuje głównie w zachodniej, środkowej i południowej Europie, nielicznie także w północnej Afryce i na wschodnich obrzeżach Azji Mniejszej; ma skromniejszy zasięg niż kania czarna. Zasiedla mozaikę krajobrazu rolniczego i lasów, gniazdując wysoko na drzewach, a w locie mistrzowsko wykorzystuje prądy wznoszące. Jest oportunistą pokarmowym, łącząc polowanie na drobną zdobycz z korzystaniem z padliny i resztek.

Czy wiesz, że?

  • Gniazdo wyściela nie tylko roślinami, ale też zbieranymi odpadkami, jak papier czy szmaty.
  • Wśród europejskich ptaków drapieżnych ma najsilniej wcięty, rozdwojony ogon, kluczowy do rozpoznania w locie.

Głos

Śpiew

O gatunku

Rozpoznawanie

Smukła sylwetka, bardzo długi i głęboko wcięty rdzawoczerwony ogon, rdzawobrązowy wierzch i jaśniejszy, kreskowany spód; głowa i kark jasnoszare z delikatnym kreskowaniem. Na spodzie skrzydeł widoczne duże, jasne plamy, a na wierzchu skośny pasek; w locie skrzydła ułożone jak litera M. Od kani czarnej różni się jaśniejszym, bardziej rudym upierzeniem i wyraźniej rozdwojonym ogonem; od myszołowa jest większa, ma dłuższe skrzydła i wyraźny rozwidlony ogon.

Rodzina

Accipitridae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

pomarańczowy, szary, brązowy, biały, czarny

O siedlisku

Świetliste lasy liściaste i mieszane w sąsiedztwie otwartych pól i łąk, doliny rzek, okolice stawów oraz miejscami skaliste wybrzeża; gniazduje zwykle wysoko na drzewach, często przy skrajach lasu. Mniej związana z wodą niż kania czarna i chętnie korzysta z krajobrazu rolniczego oraz zasobów pokarmu w środowiskach przekształconych przez człowieka, w tym w pobliżu wysypisk.

Pożywienie

Drobne ssaki (m.in. gryzonie, krety), jaszczurki, owady i dżdżownice; chętnie korzysta z padliny i odpadków mięsnych. Zdarza jej się wyrywać zdobycz innym drapieżnikom, a także zjadać ryby z powierzchni wody lub wyrzucone na brzeg; potrafi plądrować gniazda krukowatych.

Zachowanie

Najczęściej szybuje na prostych lub lekko zgiętych skrzydłach, z wachlującym, często przekrzywianym, głęboko wciętym ogonem; świetnie wykorzystuje kominy termiczne. Po lęgach może nocować zbiorowo, choć jest mniej towarzyska niż kania czarna. Oportunistyczna i nierzadko kleptopasożytnicza; populacje z klimatu umiarkowanego bywają wędrowne, południowe częściej osiadłe.

Źródła

Zdjęcie: Thomas Kraft (ThKraft), CC BY-SA 2.5 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Milvus milvus R(ThKraft).jpg

Nagranie: Pascal Christe, XC576967, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/576967

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Kania_ruda

Zobacz też