Jemiołuszka

Jemiołuszka

Bombycilla garrulus

Rozpoznaj gatunek jemiołuszka po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Jemiołuszka to północny ptak wędrowny z rodziny jemiołuszek, zamieszkujący rozległe obszary tajgi Eurazji i Ameryki Północnej. Po okresie lęgowym wędruje na południe i zimą chętnie korzysta z owocujących drzew i krzewów, czasem pojawiając się gromadnie w poszukiwaniu pokarmu. Wyróżnia się jedwabistym upierzeniem, efektownym czubem i barwnymi akcentami na skrzydłach oraz żółtą końcówką ogona. Gatunek nie jest zagrożony.

Czy wiesz, że?

  • To jedyny europejski ptak z czerwonymi, woskowatymi „płytkami” na końcach lotek drugorzędowych.
  • Błyskawicznie trawi miąższ owoców i skutecznie rozsiewa nasiona, w tym jemioły, których lepkie nasiona przyklejają się do gałęzi.

Głos

Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Średniej wielkości, krępy ptak z wyraźnym, spiczastym czubem, brązowoszarym „jedwabistym” upierzeniem i czarną maską oraz podgardlem (u młodych podgardle jasne, spód kreskowany). Na skrzydłach ma dwie szerokie białe pręgi, często czerwone, woskowate końcówki lotek drugorzędowych, a ogon zakończony jest żółtym pasem; pokrywy podogonowe rudawe. W terenie odróżnia się od szpaka czubem i kontrastowym rysunkiem skrzydeł oraz ogona; od jemiołuszki cedrowej – rdzawymi pokrywami podogonowymi i wyraźnymi białymi pręgami na skrzydłach.

Rodzina

Bombycillidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

brązowy, szary, czarny, żółty, czerwony

O siedlisku

Gniazduje w północnych lasach iglastych i mieszanych tajgi oraz w lasotundrze. Zimą korzysta z parków, ogrodów, zadrzewień śródpolnych i terenów zurbanizowanych, gdzie dostępne są owocujące krzewy i drzewa.

Pożywienie

Latem poluje na owady, zwłaszcza muchówki chwytane w locie; jesienią i zimą zjada przede wszystkim owoce i jagody (m.in. jarzębiny, głogu, tarniny, jemioły, dzikiej róży, ligustru, śnieguliczki, jałowca i cisu), okazjonalnie także pąki i młode liście.

Zachowanie

Poza lęgami tworzy zgrane stada, często siada wysoko na drzewach i bywa mało płochliwa. Ma miękki, dzwoniący głos; w latach niedostatku pożywienia podejmuje dalekie, nieregularne wędrówki w poszukiwaniu owoców.

Źródła

Zobacz też