Ptasi Paszport
Polski
Drozd obrożny

Drozd obrożny

Turdus torquatus

Rozpoznaj gatunek drozd obrożny po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Drozd obrożny to smukły, górski krewniak kosa, łatwy do rozpoznania po kontrastowej, białej półobroży na piersi. Gniazduje w górach od Europy po Ural, a zimę spędza głównie w rejonie Morza Śródziemnego, na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce. Preferuje surowe, wilgotne siedliska w pobliżu górnej granicy lasu i na otwartych wrzosowiskach na północy. Choć nie jest skrajnie rzadki, prowadzi skryty tryb życia i bywa trudny do wypatrzenia.

Czy wiesz, że?

  • Wnętrze gniazda wykańcza gładką, utwardzoną masą z próchna, piasku i śliny, przypominającą tekturę.
  • Samce często śpiewają z eksponowanych skał, a w locie skrzydła wydają się jaśniejsze niż reszta ciała.

Głos

Śpiew
Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Smukły, ciemny drozd wielkości kosa; samiec niemal czarny z dużą, białą półobrożą na piersi, samica szarobrązowa z łuskowanym rysunkiem i słabszą, matową półobrożą, młode z małą białą plamką pod dziobem. Jasne brzegi piór na skrzydłach i spodzie oraz jaśniejsze skrzydła w locie, żółty dziób z ciemnym końcem, ciemne nogi i brak białej obrączki ocznej; od kosa odróżnia go obecność półobroży (u kosa jej brak i widoczna bywa żółta obwódka oka), a od innych drozdów samiec wyróżnia się jednolicie ciemnym upierzeniem bez plamkowania piersi.

Rodzina

Turdidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

czarny, biały, żółty, szary

O siedlisku

Górskie bory i lasy w wyższych położeniach, piętro kosodrzewiny i mozaikowe krajobrazy z polanami oraz podmokłe miejsca. Na północy zasięgu zajmuje także wrzosowiska, torfowiska i tundrę; preferuje wilgotne, zacienione siedliska.

Pożywienie

Wiosną i latem zjada głównie bezkręgowce (owady, larwy, poczwarki, pająki, dżdżownice), którymi karmi też młode. Jesienią i zimą przechodzi na mięsiste jagody, zbierane z krzewów lub zrywane z końców gałązek w locie.

Zachowanie

Wyraźnie płochliwy i skryty; zaniepokojony kryje się wśród kamieni. Wędrowny, poza lęgami tworzy grupy i bywa w stadach z innymi drozdami; samce śpiewają głośno z odsłoniętych miejsc, a głos alarmowy to ostry, skrzypiący „tjuk”.

Źródła

Zdjęcie: Paco Gómez, CC BY-SA 2.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Turdus torquatus, Spain 1.jpg

Nagranie: Anthony Wetherhill, XC467639, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/467639

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC918335, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/918335

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Drozd_obro%C5%BCny

Zobacz też