Bielaczek

Rozpoznawanie

Najmniejszy z europejskich traczy. Samiec w szacie godowej niemal cały biały z czarną „maską” przy dziobie i oku, czarną kreską w kształcie litery V na skroni oraz czarną półobrożą łączącą się z ciemnym pasem na grzbiecie (dobrze widocznym w locie). Poza okresem godowym samiec upodabnia się do samicy: obie płci są wtedy popielatoszare z brązową głową, białym gardłem i policzkami oraz małą ciemną plamką przy oku; dziób i nogi szaroniebieskie. W porównaniu z nurogęsiem i szlacharem jest wyraźnie mniejszy i bardziej zwarty; samica ma krótszy dziób i mniej postrzępiony czub, a samiec nie ma rdzawych barw typowych dla szlachara.

Rodzina

Anatidae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

biały, czarny, szary

O siedlisku

Lubi jeziora i rzeki na terenach leśnych strefy tajgi, rzadziej tundrę; zimą korzysta głównie z morskich wybrzeży oraz niektórych większych zbiorników śródlądowych.

Pożywienie

Głównie ryby (zwłaszcza zimą) oraz inne drobne zwierzęta wodne; rzadziej skorupiaki i mięczaki, z domieszką roślin. Krótki, mocny dziób o zagiętym końcu i ostrych brzegach pomaga chwytać ruchliwą zdobycz pod wodą.

Zachowanie

Sprawny nurek, podczas zanurzeń przyciska skrzydłami tułów. Startuje z wody szybkim trzepotem skrzydeł; poza lęgami bywa samotny lub tworzy małe stadka, czasem z innymi kaczkami. Toki mają często charakter grupowy i mogą zaczynać się już na przelotach.

Zdjęcie: Alpsdake, CC BY-SA 4.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Male of Mergellus albellus (male).jpg

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Bielaczek