
Wydrzyk wielki
Stercorarius skua
Rozpoznaj gatunek wydrzyk wielki po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.
Wydrzyk wielki (Stercorarius skua) to masywny, drapieżny ptak morski z północnego Atlantyku, największy przedstawiciel rodziny wydrzyków. Znany jest z kleptopasożytnictwa, ale sam też aktywnie poluje i wykorzystuje padlinę. Poza sezonem lęgowym większość czasu spędza na otwartym morzu. Gatunek uznawany jest za najmniejszej troski w ocenie IUCN.
Czy wiesz, że?
- To największy z wydrzyków, potrafi zdominować nawet duże mewy.
- Słynie z bezkompromisowej obrony gniazd, atakując intruzów, w tym ludzi.
O gatunku
Rozpoznawanie
Bardzo masywny, ciemnobrązowy wydrzyk z wyraźnym białym lusterkiem u nasady lotek dłoniowych. Szerokie, lekko zaokrąglone skrzydła i krótki, tępy ogon; brak długich środkowych sterówek typowych dla mniejszych wydrzyków. Czarny, haczykowaty dziób i sylwetka „ciemnej mewy”, ale cięższa i bardziej krępa; w locie mocne, zdecydowane uderzenia skrzydeł.
Rodzina
Stercorariidae
Wielkość
Bardzo duży (łabędź)
Kolory
brązowy, czarny, biały
O siedlisku
Gniazduje na wybrzeżach i wyspach północnego Atlantyku: na skalistych brzegach, torfowiskach i niskiej roślinności wysp. Poza lęgami przebywa na otwartym morzu, rzadko pojawia się w głębi lądu (zwykle po silnych sztormach).
Pożywienie
Zabiera zdobycz innym ptakom morskim (ryby i resztki), wyjada jaja i pisklęta z kolonii ptaków wodnych, sam łowi ryby i bezkręgowce, chętnie korzysta z odpadków i padliny na morzu.
Zachowanie
Kleptopasożyt, nęka mewy i rybitwy w powietrzu, by wymusić porzucenie zdobyczy. Gniazduje na ziemi pojedynczo lub w luźnych koloniach, a terytorium i młode broni wyjątkowo agresywnie. Lata z pozornie ciężkim, ale silnym uderzeniem skrzydeł; poza lęgami jest głównie pelagiczny.
Źródła
Zdjęcie: Ómar Runólfsson, CC BY 2.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Stercorarius skua -Iceland-8.jpg
Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Wydrzyk_wielki
