Mewa śmieszka

Mewa śmieszka

Chroicocephalus ridibundus

Rozpoznaj gatunek mewa śmieszka po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo pospolity

Mewa śmieszka to średniej wielkości, wędrowna mewa szeroko rozpowszechniona w strefie umiarkowanej Eurazji; sporadycznie pojawia się też po drugiej stronie Atlantyku. Najłatwiej rozpoznać ją po brązowoczarnej czapce w szacie godowej, białym klinie na przedniej krawędzi skrzydła oraz czerwonych nogach i dziobie. Zasiedla różnorodne wody śródlądowe i, poza lęgami, także wybrzeża morskie, chętnie korzystając z siedlisk tworzonych przez człowieka. Jest to gatunek towarzyski i hałaśliwy, zwykle gniazdujący w dużych koloniach.

Czy wiesz, że?

  • Nie nurkuje w pełni; zwykle tylko zanurza głowę i zbiera pokarm z powierzchni wody lub na lądzie.
  • W czasie toków pary wykonują zsynchronizowane ukłony i gwałtowne wyrzucanie dzioba w górę.

Głos

Śpiew
Głos wabiący
Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Mała do średniej mewy, o smukłej sylwetce. W szacie godowej ma czekoladowobrązową maskę na głowie z wąskimi białymi półksiężycami przy oku, biały spód ciała, popielatoszary grzbiet, czarne końce skrzydeł i wyraźny biały klin na przedniej krawędzi skrzydła; nogi i dziób czerwone. W szacie spoczynkowej głowa biała z ciemną plamą przy pokrywach usznych, a dziób ma przyciemnioną końcówkę. Młode są brązowawe z szerokim czarnym pasem na końcu ogona. Od podobnej mewy czarnogłowej odróżnia ją jaśniejsza, brązowawa (nie smoliście czarna) czapka, czarne końcówki skrzydeł zamiast białych oraz mniej jaskrawo czerwony dziób.

Rodzina

Laridae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

biały, szary, brązowy, czerwony, czarny

O siedlisku

Różnorodne wody śródlądowe: jeziora, stawy, bagna, starorzecza, delty i porośnięte wysepki, z gniazdami w trzcinowiskach lub na niskiej roślinności. Poza lęgami często przebywa także na morskich wybrzeżach. Wykorzystuje siedliska antropogeniczne, takie jak żwirownie, osadniki, zbiorniki zaporowe, a nawet tereny rolnicze i przestrzeń miejską.

Pożywienie

Zjada wodne i lądowe bezkręgowce, drobne kręgowce i padlinę; dietę uzupełnia nasionami i owocami. Ryby chwyta rzadko, zwykle łatwe zdobycze. Żeruje nad wodą, na łąkach i polach, a także na wysypiskach, w portach i w miastach.

Zachowanie

Towarzyska i hałaśliwa; tworzy liczne kolonie lęgowe, w których pary bronią gniazd. Odbywa efektowne pokazy godowe z kiwaniem głową i podnoszeniem dzioba. Żeruje głównie za dnia, wieczorem gromadzi się na wspólnych noclegowiskach nad wodą. Wędrowna lub częściowo wędrowna, chętnie korzysta z siedlisk przekształconych przez człowieka.

Źródła

Nagranie: Marie-Lan Taÿ Pamart, XC512864, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/512864

Nagranie: Sonothèque ADVL, XC707070, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/707070

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Mewa_%C5%9Bmieszka

Zobacz też