Włochatka

Włochatka

Aegolius funereus

Rozpoznaj gatunek włochatka po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Włochatka to mała sowa puszczykowata zamieszkująca rozległe lasy iglaste Eurazji i Ameryki Północnej, lokalnie także górskie bory dalej na południu. To typowo leśny gatunek związany ze starodrzewem i dziuplami dużych dzięciołów; globalnie uznawany jest za niezagrożony. Jej liczebność i zasięg mogą fluktuować wraz z dostępnością gryzoni, a część populacji podejmuje krótkodystansowe przemieszczenia.

Czy wiesz, że?

  • Nazwa „włochatka” nawiązuje do gęstego upierzenia nóg aż po pazury.
  • Potrafi gromadzić zapasy gryzoni w dziuplach na okres niedoboru pokarmu.

Głos

Śpiew
Głos wabiący

O gatunku

Rozpoznawanie

Mała sowa o dużej głowie i krótkim ogonie; jasnoszara, kolista szlara z ciemnym obrzeżeniem i wyraźnymi białymi „brwiami”, żółte oczy. Wierzch brązowy z jasnymi plamkami, spód biały z podłużnymi szarobrązowymi plamami; nogi gęsto opierzone. W odróżnieniu od pójdźki ma jaśniejszą, bardziej kontrastową szlarę i leci prostolinijnie (pójdźka zwykle falistym lotem); głos to czyste, rytmiczne „hu-hu-hu.”

Rodzina

Strigidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

brązowy, biały, szary, czarny

O siedlisku

Tajga i bory iglaste o urozmaiconej strukturze; preferuje starodrzew z dużymi dziuplami (często po dzięciole czarnym) lub budkami lęgowymi. Żeruje na skrajach lasu, polanach, zrębach i w pobliżu torfowisk, zwykle nie oddalając się od zwartego drzewostanu.

Pożywienie

Głównie drobne gryzonie (myszy, norniki, nornice), rzadziej małe ptaki i owady; poluje nocą z zasiadki lub z niskiego lotu, lokalizując zdobycz świetnym słuchem.

Zachowanie

Nocna i skryta; zwykle osiadła, lecz częściowo nomadyczna zależnie od liczebności ofiar. Samiec śpiewa rytmicznym, melodyjnym „hu-hu-hu” w okresie godowym; unika rewirów większych sów, dzień spędza w dziuplach.

Źródła

Zobacz też