Szablodziób

Szablodziób

Recurvirostra avosetta

Rozpoznaj gatunek szablodziób po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Bardzo rzadki

Szablodziób to średniej wielkości ptak brodzący o charakterystycznym, smukłym dziobie wygiętym ku górze. Zamieszkuje rozległe obszary Eurazji i Afryki, związany z płytkimi, często słonawymi wodami; w chłodniejszych częściach zasięgu jest wędrowny, w cieplejszych bywa osiadły. Ma wyraziste czarno-białe upierzenie i często gniazduje kolonijnie na odsłoniętych wyspach i brzegach. Gatunek nie jest globalnie zagrożony wyginięciem.

Czy wiesz, że?

  • Wśród siewek wyróżnia się tym, że potrafi dobrze pływać dzięki niewielkim błonom między palcami.
  • Po kopulacji pary często biegną obok siebie po wodzie – to element ich efektownych, grupowych toków.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Smukły brodziec o kontrastowym czarno-białym upierzeniu, bardzo długim, cienkim dziobie wygiętym ku górze i długich niebieskoszarych nogach z niewielkimi błonami. W locie widoczny biały spód, szerokie czarne pasy na skrzydłach i grzbiecie oraz nogi wystające poza ogon. Samice i młode mają tonacje czerni zastąpione ciemnobrązem z żółtawym nalotem. Łatwo odróżnić go od szczudłaka (różowe nogi, prosty dziób) i ostrygojada (masywniejsza sylwetka, pomarańczowy prosty dziób).

Rodzina

Recurvirostridae

Wielkość

Duży (wrona)

Kolory

biały, czarny

O siedlisku

Otwarte, płytkie brzegi słonych i słonawych jezior oraz lagun, ujścia rzek, solniska, błotniste i piaszczyste płycizny; także śródlądowe jeziora strefy stepowej. Preferuje ciepłe, suche krajobrazy z odsłoniętymi wyspami lub niską roślinnością do gniazdowania.

Pożywienie

Drobne skorupiaki, mięczaki, larwy owadów, narybek oraz nasiona roślin wodnych; żeruje brodząc lub pływając, zamiatając lekko otwartym, wygiętym dziobem ruchem wahadłowym przez miękkie osady.

Zachowanie

Towarzyski i kolonijny w okresie lęgowym; pary wytyczają i agresywnie bronią niewielkich terytoriów na wyspach i łachach. Tokuje grupowo z rozbudowanymi rytuałami, jest wokalny (głośne gwizdy, przy niepokoju szybkie „kit-kit”). Pisklęta szybko zaczynają samodzielnie żerować, a ptaki poza lęgami tworzą luźne stada na płyciznach.

Źródła

Zobacz też