Puchacz

Puchacz

Bubo bubo

Rozpoznaj gatunek puchacz po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Rzadki

Puchacz to masywna, bardzo duża sowa z rodziny puszczykowatych, jedna z największych na świecie, zamieszkująca rozległe obszary Eurazji. Rozpoznawalny dzięki „uszom” z piór, pomarańczowym oczom i głębokiemu, dwusylabowemu pohukiwaniu. Żyje skrycie, wybiera niedostępne ostępy leśne i skalne oraz poluje głównie na średniej wielkości ptaki i ssaki.

Czy wiesz, że?

  • Łacińska nazwa Bubo nawiązuje do głosu puchacza i ma swój odpowiednik w niemieckim Uhu.
  • Potrafi obrócić głowę aż o 270 stopni, co rekompensuje wąski kąt widzenia oczu.

Głos

Śpiew
Głos wabiący

O gatunku

Rozpoznawanie

Bardzo duża, masywna sowa o okrągłej głowie z długimi pęczkami piór przypominającymi uszy, które unosi, gdy jest zaniepokojona. Oczy intensywnie pomarańczowe, biały podbródek i słabo zaznaczona szlara. Upierzenie brązowe z gęstym plamkowaniem; od spodu bardziej żółtawe z podłużnym kreskowaniem, spód skrzydeł jaśniejszy. W locie szerokie, zaokrąglone skrzydła i krótki ogon; od mniejszych sów z „uszkami” odróżniają go ogromne rozmiary, pomarańczowe oczy i bardzo niskie, dwusylabowe pohukiwanie.

Rodzina

Strigidae

Wielkość

Bardzo duży (łabędź)

Kolory

brązowy, pomarańczowy, czarny, biały

O siedlisku

Zasiedla znaczne połacie Eurazji, omijając skrajną północ (tundrę) i najdalej na południu Azji. Wybiera mozaikę rozległych lasów i terenów skalistych oraz miejsca trudno dostępne. Gniazduje w opuszczonych gniazdach ptaków szponiastych, w dużych dziuplach, na ziemi, a w górach na półkach skalnych.

Pożywienie

Głównie średniej wielkości ptaki i ssaki; sporadycznie chwyta też większe owady. Skład pokarmu zmienia się zależnie od miejsca i pory roku.

Zachowanie

Najczęściej aktywny o zmierzchu, o świcie i nocą. Prowadzi osiadły tryb życia; młode w pierwszym roku koczują, szukając własnych rewirów. W locie uderza skrzydłami płytko i sztywno, wykonuje nagłe zwroty, a przy niepokoju stawia pióra tworzące „uszy”. Bardzo wrażliwy na płoszenie, zwłaszcza w okresie lęgowym.

Źródła

Zobacz też