Ptasi Paszport
Polski
Płochacz halny

Płochacz halny

Prunella collaris

Rozpoznaj gatunek płochacz halny po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Płochacz halny to górski ptak zamieszkujący pasma od południowej i środkowej Europy przez północno-zachodnią Afrykę po znaczną część Azji aż do Japonii i Tajwanu. Najchętniej żyje ponad granicą lasu na halach i rumowiskach skalnych, zimą schodząc nieco niżej. Rozpoznawalny jest po popielatej głowie, białawym, czarno cętkowanym gardle oraz rdzawych bokach, a mimo nazwy bywa mało płochliwy. Jego biologia lęgowa bywa nietypowa, bo często tworzy wieloosobowe grupy rodzicielskie.

Czy wiesz, że?

  • Często pozwala podejść do siebie bardzo blisko, zwłaszcza w pobliżu górskich schronisk.
  • Śpiew przypomina skowronka; samiec często śpiewa siedząc na ziemi.

Głos

Dźwięk

O gatunku

Rozpoznawanie

Średniej wielkości wróblak o popielatej głowie z jasną brwią i białawym, gęsto czarno nakrapianym gardle; grzbiet brązowy z dużymi, trójkątnymi plamami układającymi się w pasy. Boki ciała są rdzawoczerwone, skrzydła i ogon ciemnobrązowe z białymi akcentami na dużych pokrywach. Dziób wąski, spiczasty, żółtawy; obie płcie ubarwione podobnie, młode bardziej szarawe. Od wróbla odróżnia go smuklejszy, żółtawy dziób i rdzawa barwa boków, a od pokrzywnicy – białe, cętkowane gardło i silniejsze kontrasty ubarwienia.

Rodzina

Prunellidae

Wielkość

Mały (wróbel)

Kolory

szary, brązowy, biały, pomarańczowy, czarny

O siedlisku

Typowy ptak wysokich gór: zasiedla otwarte, skaliste zbocza, hale, piargi i gołoborza ponad granicą lasu, często w piętrze kosodrzewiny. Zimą przemieszcza się do nieco niższych partii gór, zwykle niedaleko lęgowisk, chętnie w pobliżu zabudowań turystycznych.

Pożywienie

Latem zjada głównie drobne owady (w tym mrówki), a także pająki, ślimaki i dżdżownice; zimą sięga częściej po nasiona i jagody oraz korzysta z dokarmiania czy odpadków w pobliżu zabudowań górskich.

Zachowanie

Żeruje głównie na ziemi i skałach, skacząc i podbiegając, a owady potrafi chwytać z krótkiego podlotu. Jest mało płochliwy i w chłodniejszych porach roku gromadzi się w pobliżu schronisk. Śpiew prosty, gwizdany, wykonywany z ziemi lub w locie. W okresie lęgowym nierzadko tworzy grupy złożone z kilku samców i kilku samic, wspólnie wychowujące młode.

Źródła

Zdjęcie: Paco Gómez from Castellón, Spain, CC BY-SA 2.0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Alpine accentor saganta.jpg

Nagranie: Sonothèque ADVL, CC0 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Acentor_alpino_(Prunella_collaris).mp3

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82ochacz_halny

Zobacz też