Dzięcioł zielony

Dzięcioł zielony

Picus viridis

Rozpoznaj gatunek dzięcioł zielony po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Dzięcioł zielony to średniej wielkości dzięcioł, szeroko rozprzestrzeniony w Europie i zachodniej Azji. Prowadzi osiadły tryb życia i należy do najbardziej naziemnie żerujących dzięciołów, wyspecjalizowanych w zjadaniu mrówek długim, lepkim językiem. Łatwo go rozpoznać po zielonym wierzchu ciała, żółtawym kuprze i charakterystycznym, „śmiejącym się” głosie. Gatunek nie jest obecnie zagrożony wyginięciem.

Czy wiesz, że?

  • Jego język w spoczynku owija się wokół czaszki i może wysuwać się daleko poza dziób, co pozwala wybierać mrówki z głębokich korytarzy.
  • Zimą potrafi „kąpać się” w puchatym śniegu, a w porównaniu z innymi dzięciołami rzadko bębni.

Głos

Śpiew
Głos wabiący
Głos w locie
Głos alarmowy

O gatunku

Rozpoznawanie

Zielony wierzch ciała, szarozielony spód i wyraźnie żółtawy kuper widoczny w locie. Głowa z intensywnie czerwoną „czapeczką” i czarną maską wokół oka; samiec ma czerwony, ciemno obwiedziony „wąs”, samica wąs czarny i mniejszą czerwoną czapeczkę. Młode są silnie cętkowane. Od dzięcioła zielonosiwego odróżnia go brak jednolicie popielatej głowy i obecność wyraźnej czarnej maski wokół oka.

Rodzina

Picidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

zielony, czerwony, żółty, czarny, szary

O siedlisku

Zasiedla skraje świetlistych lasów liściastych i mieszanych, zadrzewienia śródpolne, aleje, sady i stare parki, zwykle w pobliżu łąk i otwartych terenów do żerowania. Unika zwartych, ciemnych kompleksów leśnych; spotykany też w dolinach rzecznych i w górach w lasach iglastych.

Pożywienie

Głównie mrówki i ich larwy zbierane na ziemi oraz z pni drzew; rozkopuje mrowiska. Sporadycznie zjada inne bezkręgowce, a wyjątkowo także owoce, nasiona i pszczoły wydobywane z uli.

Zachowanie

Często żeruje na ziemi, sondając szczeliny długim, lepkim językiem. Lata nisko falistym lotem, między machnięciami składając skrzydła; odzywa się głośnym, opadającym „śmiechem”. Zwykle osiadły, rzadko bębni.

Źródła

Nagranie: Carlo Fracasso, XC787427, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/787427

Nagranie: Pascal Christe, XC1006421, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/1006421

Nagranie: Carlo Fracasso, XC919343, CC0 1.0 https://xeno-canto.org/919343

Nagranie: Benoît Van Hecke, XC573514, CC BY-SA 4.0 https://xeno-canto.org/573514

Tekst: Wikipedia (Polish), CC BY-SA 4.0 https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzi%C4%99cio%C5%82_zielony

Zobacz też