Rybitwa białowąsa

Rybitwa białowąsa

Chlidonias hybrida

Rozpoznaj gatunek rybitwa białowąsa po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Dość rzadki

Rybitwa białowąsa to średniej wielkości, wędrowna rybitwa z rodziny mewowatych, tworząca kolonie na śródlądowych mokradłach i spokojnych wodach. Ma szeroki zasięg – występuje w Europie, Azji, Afryce i Australii, a zimą przemieszcza się ku cieplejszym rejonom. Gniazduje na pływających platformach z roślin, a nazwa odnosi się do charakterystycznych białych policzków. W skali globalnej uznawana jest za gatunek najmniejszej troski.

Czy wiesz, że?

  • Podczas toków dorosłe osobniki upuszczają w locie źdźbła roślin i chwytają je ponownie, jakby „prezentując” materiały na gniazdo.
  • Często zawisa nisko nad wodą, by zebrać zdobycz z powierzchni, a okazjonalnie płytko nurkuje po pokarm.

O gatunku

Rozpoznawanie

Średniej wielkości rybitwa z czerwonym dziobem i nogami. W szacie godowej: czarna czapeczka i kark, białe policzki, ciemnoszary brzuch, szaroniebieski wierzch i płytko wcięty ogon; skrzydła raczej krótkie i szerokie, spód skrzydeł biały. W szacie spoczynkowej: jasnoszara z wierzchu i biała od spodu, z czarną plamą za okiem i kreskowaniem na potylicy; dziób pozostaje czerwony. Od rybitwy białoskrzydłej i czarnej różni się brakiem ciemnych plam po bokach piersi i czerwonym dziobem zimą; od rzecznej/popielatej – szarym kuprem, płycej wciętym ogonem i bardziej krępymi skrzydłami.

Rodzina

Sternidae

Wielkość

Średni (drozd)

Kolory

szary, biały, czarny, czerwony

O siedlisku

Mokradła, rozlewiska, płytkie zbiorniki stojące i wolno płynące z gęstą roślinnością: stawy, starorzecza, odcinki rzek. Poza lęgami wykorzystuje także pola uprawne, laguny, morskie wybrzeża i stepy.

Pożywienie

Głównie owady i ich larwy, a także pająki, mięczaki i pierścienice; zjada też drobne kręgowce, m.in. kijanki, żaby i małe ryby.

Zachowanie

Wędrowna i zwykle monogamiczna; gniazduje kolonijnie (nierzadko z rybitwą czarną), budując pływające gniazda. Żeruje nisko nad wodą i łąkami, chwyta pokarm z powierzchni i w locie; bywa płochliwa, ale często siada na odsłoniętych miejscach nad wodą. Odzywa się przenikliwym „ku-ik” i chrapliwym, skrzeczącym „chreb”.

Źródła

Zobacz też