Pliszka górska

Pliszka górska

Motacilla cinerea

Rozpoznaj gatunek pliszka górska po głosie lub zdjęciu i zapisuj swoje obserwacje w aplikacji Ptasi Paszport.

  • Pobierz z App Store
  • Pobierz z Google Play
Liczebność: Pospolity

Pliszka górska to smukły, ruchliwy ptak z długim ogonem, ściśle związany z bieżącą wodą. Zamieszkuje rozległe obszary od zachodniej Europy po wschodnią Azję, a także północno-zachodnią Afrykę i niektóre wyspy atlantyckie. Cechuje ją żółty spód ciała, szary wierzch i nieustanne kiwanie ogonem. Samiec w okresie godowym ma charakterystyczne czarne podgardle.

Czy wiesz, że?

  • Niemal bez przerwy kiwa ogonem, co ułatwia jej wypatrywanie i płoszenie drobnych owadów.
  • Często zakłada gniazda w szczelinach mostów i murów, a jej lęgi bywają pasożytowane przez kukułkę.

Głos

Śpiew
Głos wabiący
Głos w locie

O gatunku

Rozpoznawanie

Smukła, wielkości wróbla, z bardzo długim czarnym ogonem o białych krawędziach; wierzch szary, spód wyraźnie żółty. Samiec w okresie godowym ma czarne podgardle odcięte białym „wąsem”, skrzydła są ciemne; ptak stale kiwa ogonem i lata falistym torem. Od pliszki żółtej odróżnia ją dłuższy ogon i (u samca) czarne podgardle.

Rodzina

Motacillidae

Wielkość

Mały (wróbel)

Kolory

szary, żółty, czarny, biały

O siedlisku

Brzegi czystych, wartkich potoków i rzek z kamienistymi, miejscami zarośniętymi brzegami oraz piaszczystym lub żwirowym dnem; bywa także przy ciekach przepływających przez osady. Silnie związana z wodą, której towarzyszy podczas żerowania i zakładania gniazd.

Pożywienie

Głównie owady wodne i lądowe oraz ich larwy, a także inne drobne bezkręgowce; sporadycznie zjada kijanki i małe ryby.

Zachowanie

Bardzo ruchliwa, żeruje na brzegach cieków, często brodzi i wyciąga pokarm z wody; podbiega i podfruwa do zdobyczy, bywa też łowcą w locie. Często siada na kamieniach, krzakach i słupkach, porusza energicznie ogonem, lata szybko torem falistym i odzywa się ostrymi, krótkimi głosami.

Źródła

Zobacz też